Gazeta Wyborcza zorganizowała ostatnio debatę poświęconą deregulacji zawodów. W debacie tej wziął udział próbujący „otworzyć” jak największą ilość profesji minister J. Gowin oraz przedstawiciele przeznaczonych do deregulacji zawodów. Oto fragment zamieszczonej w dzisiejszej Wyborczej relacji z tej dyskusji (niestety nie znalazłem całego artykułu w sieci, więc nie mogę podać linku).

Pisałem już kiedyś w tym blogu o tym, jak można wyraźnie sugerować pewne treści nie wyrażając ich wprost. Wypowiadając pewne zdanie „A”, można „przy okazji” przekazać informacje „B”, „C” itd. To, że się tak dzieje, samo w sobie nie jest niczym złym. Można nawet uznać, że zjawisko to umożliwia skuteczną komunikację – dzięki niemu nie musimy wygłaszać tasiemcowo długich wypowiedzi zawierających wszystkie szczegóły, o których chcemy kogoś poinformować. Mówimy tylko to, co najważniejsze, a odbiorca dopowiada sobie resztę.

W dzisiejszej Gazecie Wyborczej przeczytałem o dość osobliwej praktyce stosowanej w jednym z rzeszowskich szpitali. Otóż, z powodu awarii sprzętu, lekarze używają tam jednego urządzenia do dwóch różnych zabiegów. Nie byłoby to może takie dziwne, gdyby nie to, że owe zabiegi to kolonoskopia polegająca na wprowadzeniu przez odbyt wziernika zakończonego kamerą, oraz gastroskopia, podczas której do przewodu pokarmowego kamera wprowadzana jest przez usta.

Dawno nie pisałem nic o argumentach ad hominem :). Trafiła się okazja, aby znowu wspomnieć o jednym z najczęściej używanych argumentów, ponieważ znalazłem wczoraj „w naturalnych warunkach” wypowiedź, przy pomocy której w wielu podręcznikach ilustrowana jest jedna z odmian ad hominem – argument „ty też”

W dzisiejszym odcinku chcę przedstawić fragment dyskusji na ważny i budzący wiele emocji temat. Dlatego od razu na początku zaznaczam, że mój komentarz będzie dotyczył nie meritum sporu, ale jedynie użytych w jego ramach argumentów.

Argumenty z analogii należą na pewno do grupy najczęściej używanych środków słownej perswazji. Wskazuje na to chociażby ilość poświęconych im odcinków tego bloga. Popularność argumentów z analogii nie powinna dziwić – są one stosunkowo proste do wymyślenia i, co najważniejsze, odznaczają się dużą skutecznością perswazyjną. Obecne w takich argumentach obrazowe porównania przemawiają do wyobraźni i dają się łatwo zapamiętać. Dzięki temu argumenty te mają dość dużą „siłę rażenia”, nawet jeśli nie są doskonałe merytorycznie.

Trudno obecnie pisać o czymś innym, niż o ACTA. W dyskusji na temat tego porozumienia (a także związanych z nim spraw takich jak wolność słowa, prawo autorskie itp.) pada ogromna ilość bardzo ciekawych argumentów. Mogę tylko żałować, że nie jestem w stanie ich wszystkich wyłapać, a następnie przemyśleć i opisać. Ponieważ jednak ogranicza mnie konieczność poświęcenia się innej pracy, to pójdę dziś trochę na łatwiznę i zajmę się tylko jednym argumentem z dyskusji o ACTA, w dodatku dość oklepanym. Będzie to znowu przykład argumentu z analogii, tym razem jednak dość marnej jakości.

Znalazłem parę dni temu ciekawy argument z analogii. Ciekawy przede wszystkim dlatego, że wydaje mi się on bardzo mocny, czyli trudny do odparcia. Jego zaprezentowanie wymaga jednak małego wprowadzenia.

Przeczytałem dziś w gazecie o problemie młodej polskiej maratonki Iwony Lewandowskiej. We wrześniu ubiegłego roku zawodniczka ta, biegnąc w Berlinie maraton po raz drugi w życiu, osiągnęła na tym dystansie (42 km i 195 m) świetny wynik – 2 godziny 30 minut i 38 sekund. Fachowcy zgodnie wróżą Lewandowskiej świetlaną przyszłość. Polski Związek Lekkiej Atletyki nie chce się jednak zgodzić, aby wystartowała ona na zbliżających się Igrzyskach Olimpijskich w Londynie, ponieważ nie osiągnęła wyznaczonego przez PZLA minimum wynoszącego... 2:30:00.

Niecały tydzień temu, 13 XII, Prawo i Sprawiedliwość zorganizowało „Marsz Niepodległości i Solidarności”. Po marszu wiele dyskusji wzbudziły niektóre transparenty niesione przez jego uczestników – w szczególności ten, który próbował przyrównać Unię Europejską do obozu koncentracyjnego, z napisami: "Konzentration lager Europa" i "Europa macht frei".